Δευτέρα, 5 Ιουνίου 2017

Τurritopsis nutricula. Η μέδουσα που δεν πεθαίνει ποτέ



Η Τurritopsis nutricula, είναι ένα είδος υδρόζωου, μία μέδουσα, το οποίο, όταν φτάσει στο ώριμο ενήλικο στάδιο, γυρίζει και πάλι στο πρώιμο στάδιο, σε αυτό του πολύποδα, αρχίζοντας και πάλι από το «σημείο 0» τη ζωή της. 

Πράγματι, μπορεί να είναι το μόνο ζώο στον κόσμο έχει ανακαλύψει το μυστικό της νεότητας και της αιώνιας ζωής, μια πραγματική επανάσταση στον επιστημονικό κόσμο.

Αυτή η μέδουσα θα είναι σε θέση να αναζωογονείτε μετά από ένα συγκεκριμένο στάδιο της ζωής, δεν δίνει κανένα όριο για τη διάρκεια ζωής τους. 

Η επιστημονική εξήγηση για τη μέδουσα αναφέρει ότι είναι το μόνο ζώο στον κόσμο που μπορεί να αντιστρέψει τη γήρανση πίσω στο χρόνο και να ανακτήσει ολόκληρη τη δομή της, να επιστρέψει στην κατάσταση του πολύποδα, δηλαδή τη πρώτη φάση της ζωής της.

Η διαδικασία αυτή εξηγείται ιδίως από το φαινόμενο της διαφοροποίησης, πράγμα που σημαίνει ένα είδος κυττάρων έχει μετατραπεί σε άλλο τύπο κυττάρων. Μόνο λίγα ζώα στον κόσμο μπορούν να προκαλέσουν διαφοροποίηση, όπως η σαλαμάνδρα, για παράδειγμα, που μπορεί να ξαναδημιουργήσει την ουρά της, όταν τη χάνει.

Συχνά συναντώνται σε βαθιά νερά, και δεδομένου ότι δεν μπορούν να πεθάνουν, οι μέδουσες αναπτύσσουν επί του παρόντος την παρουσία τους στα ύδατα γύρω από τον κόσμο, και όχι μόνο στα ύδατα της Καραϊβικής, όπου ήταν αρχικά. 

Και η Δρ Mary Miglietta του Ινστιτούτου Smithsonian Tropical Marine εξηγεί: "Είμαστε μάρτυρες μιας σιωπηλής εισβολής στον κόσμο".

Οι επιστήμονες κατάφεραν να ανακαλύψουν το μυστικό της, προσδιορίζοντας ότι το ον αυτό υπόκειται στη διαδικασία της «συνεχούς επαναδιαφοροποίησης».

Οι έρευνες συνεχίζονται, προκειμένου να προσδιοριστεί ο τρόπος με τον οποίο επιτυγχάνεται αυτή η διαδικασία, κάτι που ενδέχεται να δώσει τον κινητήριο μοχλό στην επιστήμη, προκειμένου να βρεθεί το ελιξίριο ζωής και για τον άνθρωπο!


Πηγή: organiclife.gr

Αυτό είναι το μεγαλύτερο αεροσκάφος στον κόσμο



Σχεδιάστηκε από τον συνιδρυτή της Microsoft, έχει δύο καμπίνες και τα άκρα των φτερών του έχουν απόσταση μεγαλύτερη από αυτή ενός ποδοσφαιρικού γηπέδου

Το Stratolaunch, το μεγαλύτερο αεροπλάνο στον κόσμο, το οποίο σχεδιάστηκε με στόχο να εκτοξεύει δορυφόρους σε τροχιά πάνω απ’ τη γη, αποκαλύφτηκε για πρώτη φορά χθες, Τετάρτη στο Mojave Air & Space Port στην Καλιφόρνια.

Το κολοσσιαίο Stratolaunch, το οποίο μοιάζει σαν να έχει προκύψει από τη συγκόλληση δύο αεροσκαφών, έχει φτερά που εκτείνονται στα 117 μέτρα, έξι κινητήρες τύπου 747, 28 ρόδες, ύψος περίπου 15 μέτρων, βάρους 250 τόνων και μπορεί να αντέξει φορτίου μεγαλύτερου των 200.000 κιλών. 

Δημιουργός του είναι ο συνιδρυτής της Microsoft Paul Allen.

Την Τετάρτη, κατά την παρουσίασή του αεροπλάνου-μαμούθ, που φέρει το παρατσούκλι "Roc", ο διευθύνων σύμβουλος του Stratolaunch, Jean Floyd παρουσίασε τις προδιαγραφές του και ανακοίνωσε ότι θα τεθεί σε λειτουργία έως το 2019.

«Τις επόμενες εβδομάδες θα διεξάγουμε δοκιμές εδάφους και πτήσης. Πρόκειται για το πρώτο αεροσκάφος στο είδος και έτσι καλούμαστε να είμαστε επιμελείς κατά τη διάρκεια των δοκιμών. 

Προτεραιότητά μας αποτελεί η ασφάλεια των πιλότων, του πληρώματος και του προσωπικού μας» δήλωσε ο Floyd.

Επίσης, στην παρουσίαση επισημάνθηκε πως ο χώρος ανάμεσα στους δύο θαλάμους των αεροπλάνων είναι σχεδιασμένος ώστε να τοποθετούνται οι δορυφόροι που θα μεταφέρει και θα εκτοξεύσει στο διάστημα. 

Στόχος του εγχειρήματος είναι η εκτόξευση δορυφόρων με ακρίβεια, ταχύτητα και οικονομία.

Οι αρχικές εκτιμήσεις ανέφεραν ότι η κατασκευή του Stratolaunch θα κοστίσει 300 εκατ. δολάρια, ωστόσο ακόμη δεν έχει υπάρξει επίσημο ενημέρωση για τον τελικό προϋπολογισμό.





.@Stratolaunch came out of the hangar for fuel testing. More pictures soon! pic.twitter.com/RCNgSpgG6W— Paul Allen (@PaulGAllen) 31 Μαΐου 2017

(Με πληροφορίες από RT)

Πηγή: news247.gr

Το νησί όπου ζουν μόνο… επιζώντες ναυαγίων


Στο μικρό αρχιπέλαγος των Νήσων Magdalen στον Κόλπο του Αγίου Λαυρεντίου, στα ανοικτά των ακτών της καναδικής επαρχίας του Κεμπέκ, ζουν περίπου 12.000 άνθρωποι. Σχεδόν ο καθένας από αυτούς είναι απόγονος κάποιου που έχει επιζήσει ναυαγίου.


Τα νησιά Magdalen, επίσης γνωστά ως Îles de la Madeleine, έχουν μακρά ιστορία ναυαγίων. Τον 18ο και τον 19ο αιώνα, περίπου 500 σκάφη ναυάγησαν στη γαλλόφωνη αυτή επαρχία του Καναδά. 

Εκείνη την εποχή, δεν υπήρχαν φάροι και οι χάρτες ήταν οι περισσότεροι ανακριβείς. 

Στους δυνατούς ανέμους, στην ομίχλη στη θαλασσοταραχή, η πλοήγηση απαιτούσε επιδεξιότητα. Πολλά πλοία μαζί με τους επιβάτες τους χάθηκαν στα νερά. Πολλοί από αυτούς που επέζησαν, επέλεξαν να εγκατασταθούν και να κάνουν τα νησιά σπίτι τους.

Ένα από τα πιο γνωστά ναυάγια που συνέβη εδώ είναι με το μεταναστευτικό πλοίο “Θαύμα” (σ.σ. “Miracle”), το οποίο μετέφερε οικογένειες από την Ιρλανδία στον Καναδά, όταν βγήκε στην ακτή στο East Point κατά τη διάρκεια μιας μεγάλης καταιγίδας. 

Οι πρώτοι φάροι ανεγέρθηκαν εδώ στις αρχές του 1870. 

Σήμερα υπάρχουν έξι γύρω από τα νησιά. 

Πολλά από τα ναυάγια βρίσκονται στο βάθος της θάλασσας ενώ κάποια είναι ορατά από την επιφάνεια της θάλασσας.


Πολλά σπίτια εδώ φτιάχτηκαν από ξύλα των ναυαγισμένων πλοίων, ενώ μια εκκλησία 100 και πλέον ετών είναι κατασκευασμένη από το ίδιο υλικό. Σήμερα, το νησί αποτελείται από κυρίως γαλλόφωνους, με μόνο 550 κατοίκους να μιλούν Αγγλικά. 

Είναι απόγονοι αυτών που ήρθαν από την Αγγλία, τη Σκοτία και την Ιρλανδία. Ζουν ουσιαστικά απομονωμένοι από τον υπόλοιπο κόσμο, ειδικά κατά τη διάρκεια του χειμώνα, όταν ο κόλπος παγώνει καθιστώντας τα ταξίδια με πλοίο αδύνατα. 

Ο μόνος σύνδεσμος επικοινωνίας με την ηπειρωτική χώρα είναι ένας ασύρματος σταθμός τηλέγραφου.

Ταξιδεύοντας στη Γαλλία με μια μικρή… βιβλιοθήκη!


Μια μικρή βιβλιοθήκη πάνω σε ρόδες με πολλά βιβλία στο εσωτερικό της ταξιδεύει στα πιο απομακρυσμένα χωριά της γαλλικής επαρχίας μεταφέροντας τη μάθηση σε 4 τροχούς. 

Το Librairie Itinérante (σ.σ. “ταξιδιωτικό βιβλιοπωλείο”), είναι μια μικρή βιβλιοθήκη αυτοκινούμενη που σκοπό έχει να γνωρίσει στους κατοίκους μικρών χωριών το διάβασμα. 

Σχεδιάστηκε και κατασκευάστηκε από τον Jean-Jacques, ο οποίος ταξιδεύει στη Γαλλία ανοίγοντας την πόρτα του σε όσους θέλουν να διαβάσουν και δεν έχουν τη δυνατότητα.


Μάλιστα οργανώνει ανοιχτές βραδιές δωρεάν διαβάσματος και βοηθά τους επισκέπτες της βιβλιοθήκης του να επιλέξουν βιβλία και να ξεκινήσουν το διάβασμα. 

Μεταφέρει περίπου 700… κιλά βιβλίων, ήτοι 3.000 τίτλους στα ράφια της, διαθέτοντας έναν μικρό χώρο που λειτουργεί ως αναγνωστήριο. 

Και το βράδυ γίνεται υπνοδωμάτιο για τον ίδιο που μένει σε κάθε χωριό μέχρι το επόμενο ταξίδι του.


«Ζωντανά» ζυμαρικά στο πιάτο μας!


Ζυμαρικά που αλλάζουν σχήμα ανέπτυξαν Aμερικανοί επιστήμονες από το Τεχνολογικό Ινστιτούτο της Μασαχουσέτης, γεγονός που θα μπορούσε να φέρει την επανάσταση στη συσκευασία, στη διαδικασία της μεταφοράς και της κατανάλωσης των τροφίμων. 

Πρόκειται για επίπεδες λωρίδες από ζελατίνη και άμυλο, τα οποία μεταμορφώνονται σε τρισδιάστατες δομές μόλις έρθουν σε επαφή με το νερό.


Η «ζωντανή» γαστρονομική τους δημιουργία θα μπορούσε να φέρει την επανάσταση στον χώρο της εστίασης, προσθέτοντας στα πιάτα μια απρόσμενη και διαδραστική διάσταση. 

Η δυνατότητα των ζυμαρικών να αλλάζουν σχήμα και από επίπεδα να μεταμορφώνονται σε τρισδιάστατες δομές θα μπορούσε, κατά τους ειδικούς, να βοηθήσει ιδιαίτερα και στον τομέα του εμπορίου των συσκευασμένων προϊόντων. 

Κάτι τέτοιο, εξηγούν, θα μπορούσε να γλιτώσει ένα σημαντικό μέρος από το συνολικό κόστος της μεταφοράς των προϊόντων αλλά και του χώρου που καταλαμβάνουν τα εμπορεύματα σε πλοία, τρένα, αεροπλάνα ή ακόμα και στο ντουλάπι των καταναλωτών.


«Κάνοντας κάποιους απλούς υπολογισμούς, στην περίπτωση του ζυμαρικού τύπου macaroni, ακόμα και η πιο τέλεια συσκευασία κατέληγε να αποτελείται κατά 67% του όγκου με αέρα» αναφέρει η δρ Γουέν Γουάνγκ, μία εκ των συγγραφέων της μελέτης και ερευνήτρια του MIT Media Lab. 

«Σκεφτήκαμε ότι μελλοντικά τρόφιμα με τη δυνατότητα αλλαγής τους σχήματος και του μεγέθους που καταλαμβάνουν εντός της συσκευασίας τους θα μπορούσε να οδηγήσουν σε επίπεδες συσκευασίες που θα γλιτώνουν πολύτιμο χώρο» προσθέτει η ειδικός.


Η ομάδα του ΜΙΤ αποφάσισε να εξετάσει την ανταπόκριση διαφόρων υλικών στην υγρασία. Χρησιμοποίησαν λοιπόν ένα συγκεκριμένο βακτήριο το οποίο μπορεί να αλλάζει το σχήμα του, με αποτέλεσμα να συρρικνώνεται ή να διαστέλλεται ανάλογα με τα επίπεδα της υγρασίας που συναντά κάθε φορά. 

Στο πλαίσιο των δοκιμών τους, οι αμερικανοί ερευνητές αναρωτήθηκαν κατά πόσο και άλλα βρώσιμα υλικά θα μπορούσαν να αλλάζουν σχήμα όταν έρχονται σε επαφή με νερό και έτσι άρχισαν να πειραματίζονται με τη ζελατίνη η οποία διαστέλλεται όταν έρχεται σε επαφή με το υγρό στοιχείο. 

Η ζελατίνη διαστέλλεται επίσης όταν εκτίθεται σε διαφορετικές θερμοκρασίες ανάλογα με την πυκνότητά της – κάτι το οποίο χρησιμοποίησαν οι επιστήμονες για τη δημιουργία «ζωντανών» δομών.


Οι ειδικοί αποφάσισαν να δημιουργήσουν ένα επίπεδο φιλμ διπλής όψεως από ζελατίνη με διαφορετική πυκνότητα σε κάθε πλευρά. Η άνω επίστρωση, όπου η πυκνότητα της ζελατίνης είναι μεγαλύτερη, εμφανίζει υψηλότερη απορροφητικότητα. 

Κάτι τέτοιο σημαίνει ότι όταν η δομή βυθίζεται στο νερό η άνω επίστρωση «σγουραίνει» δημιουργώντας μια αψίδα και σχηματίζοντας σταδιακά το τελικό σχήμα στα ζυμαρικά. 

Στη συνέχεια, στην προσπάθειά τους να ελέγξουν τη συγκεκριμένη δυνατότητα και να δώσουν στο τελικό προϊόν διαφορετικά τρισδιάστατα σχήματα, εκτύπωσαν με τη βοήθεια ενός 3D εκτυπωτή λωρίδες βρώσιμης κυτταρίνης την οποία εφάρμοσαν επάνω στην άνω επίστρωση ζελατίνης.


Η κυτταρίνη επιτρέπει την περιορισμένη απορρόφηση νερού, γεγονός το οποίο σημαίνει ότι οι συγκεκριμένες λωρίδες αναλαμβάνουν τον ρόλο ενός φυσικού «φρένου» ως προς την όλη διαδικασία. 

Ετσι κατάφεραν να δώσουν στις αμυλούχες δομές το σχήμα που επιθυμούσαν. Οι ερευνητές, οι οποίοι συμμετείχαν στο πλαίσιο του Conference on Human Factors in Computing Systems 2017 στο Ντένβερ (6-11 Μαΐου), παρουσίασαν – μεταξύ άλλων – μια σειρά από επίπεδους δίσκους, ικανούς να αγκαλιάζουν πέρλες χαβιαριού και ζυμαρικά σε ενιαία κομμάτια τα οποία μοιράζονται σε μικρότερα όταν βυθιστούν σε ζεστό νερό.

Πηγή: tovima.gr