Πέμπτη, 29 Ιουνίου 2017

Παλαίωση κρασιού στον βυθό!


Πριν από δύο χρόνια, μια ένωση οινοποιών στη Γαλλία έριξε 120 φιάλες από κόκκινο, λευκό και ροζέ κρασί σε μια άγνωστη τοποθεσία στη Μεσόγειο Θάλασσα, ως μέρος ενός πειράματος για να διαπιστωθεί εάν η παλαίωση στη θάλασσα είναι καλύτερη ποιοτικά για το κρασί από αυτήν σε παραδοσιακά κελάρια.


Τα μέλη της οργάνωσης οινοπαραγωγών “Les vins de Bandol” δήλωσαν ότι εμπνεύστηκαν για να οργανώσουν αυτό το πείραμα μετά την ανακάλυψη αμφορέων με κρασί που ανακαλύφθηκαν στο βυθό της θάλασσας, όπου είχαν παραμείνει εκεί χιλιάδες χρόνια. 

Αλλά αυτό που πραγματικά τους ενέπνευσε ήταν η ανακάλυψη άθικτων παλαιών μπουκαλιών κρασιού που είχαν χαθεί στη θάλασσα κατά τη διάρκεια του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου, το περιεχόμενο των οποίων είχε εξαιρετική γεύση, σύμφωνα με τους ειδικούς του κρασιού.


Θεωρητικά, το θαλάσσιο στρώμα, σε 40 μέτρα βάθος, φαινόταν σαν ένα εξαιρετικό μέρος για την παλαίωση του κρασιού, αλλά εκείνοι χρειάζονταν αποδείξεις ότι αυτό το μοναδικό περιβάλλον έδινε στο κρασί καλύτερη γεύση. 

Πέμπτη, 22 Ιουνίου 2017

Επιστήμονες ξαναμετρούν το ύψος του… Έβερεστ



Το Έβερεστ, "η στέγη της Γης", έχει ύψος 8.848 μέτρα.

Το δεύτερο δεδομένο είναι πως τον Απρίλιο του 2015 στην περιοχή είχε γίνει ένας καταστροφικός σεισμός.

Σήμερα, πλέον, οι επιστήμονες θεωρούν πως το δεύτερο δεδομένο δεν αποκλείεται να έχει επηρεάσει το πρώτο δεδομένο. Ο σεισμός στο Νεπάλ δηλαδή να έχει αλλάξει (είτε προς το πάνω, είτε προς τα κάτω) το ύψος του Έβερεστ.

Για τον λόγο αυτό, βγάζουν τις… μεζούρες τους και για τα επόμενα δυο χρόνια θα προχωρήσουν σε μετρήσεις προκειμένου να διαπιστωθεί αν και τι έχει αλλάξει.

Το υπουργείο Έρευνας της χώρας ανέφερε πως είναι πιθανό, το βουνό να έχει μετατοπιστεί γεωγραφικά, εξαιτίας του σεισμού.

Το διετές πλάνο, που αναμένεται να κοστίσει 1,35 εκατομμύρια δολάρια, θα δείξει τον αντίκτυπο που έχει η κλιματική αλλαγή στο υψηλότερο όρος του κόσμου. 

Σύμφωνα με τα όσα έχουν ανακοινωθεί, οι μετρήσεις θα γίνουν σε τρεις περιοχές γύρω από το βουνό.

Πηγή: newsbeast.gr

Γιατί ξεχνάμε πηγαίνοντας από το ένα δωμάτιο στο άλλο;


Πολλές φορές μάς έχει συμβεί να πηγαίνουμε σε ένα δωμάτιο του σπιτιού προκειμένου να κάνουμε κάτι και αλλάζοντας δωμάτιο να έχουμε ξεχάσει αυτό που θέλαμε να κάνουμε. 

Δεν φταίμε εμείς ούτε η μνήμη μας, λένε οι επιστήμονες, αλλά οι πόρτες που διασχίζουμε στη διαδρομή μας. 

Όπως απέδειξε μελέτη του πανεπιστημίου Notre Dame της Ιντιάνα, το να διασχίζει κάποιος πόρτες οδηγεί συνήθως σε απώλεια μνήμης!


Σύμφωνα με την έρευνα, όταν αλλάζουμε χώρο περπατώντας μέσα από μία ή περισσότερες πόρτες, ο εγκέφαλος δυσκολεύεται να ανακαλέσει στη μνήμη του τις αποφάσεις που είχαμε πάρει στο προηγούμενο δωμάτιο με αποτέλεσμα να επέρχεται μια σύγχυση και μια απώλεια μνήμης, έστω παροική.

Το συμπέρασμα στο οποίο κατέληξε ο ερευνητής και καθηγητής Ψυχολογίας Gabriel Radvansky είναι ότι η αρχιτεκτονική του πολιτισμού μας στην πραγματικότητα εμποδίζει τη μνήμη μας. 

Οι πόρτες μοιάζουν να λειτουργούν ως συνοριακά φράγματα της σκέψης μας «κλειδώνοντας» κάθε γεγονός (ως ανάμνηση) σε έναν περιορισμένο χώρο.

Πηγή: perierga.gr

Φυσικό θαύμα ίσως έρθει ξανά στην επιφάνεια!


Πριν 131 χρόνια, ένα φυσικό θαύμα του κόσμου θεωρήθηκε ότι χάθηκε σε μια ηφαιστειακή έκρηξη. 

Η ακριβής τύχη για τις Ροζ και Λευκές Αναβαθμίδες στη λίμνη Rotomahana της Νέας Ζηλανδίας ήταν άγνωστη, αλλά τώρα δύο ερευνητές πιστεύουν ότι μπορεί να έχουν επιβιώσει και θα μπορούσαν να ανασκαφούν για να τις θαυμάσει ο κόσμος για άλλη μια φορά.


Κατά τα μέσα της δεκαετίας του 1800, επισκέπτες από όλο τον πλανήτη ήρθαν να δουν τις ροζ και λευκές ταράτσες, τις δεξαμενές που καταλήγουν στη λίμνη Rotomahana. 

Αλλά το 1886, κοντά στο όρος Tarawera δημιουργήθηκε μια μεγάλη έκρηξη, ενώ η έρευνα έδειξε ότι οι ταράτσες είτε καταστράφηκαν είτε βυθίστηκαν στη λίμνη. 

Αλλά οι ερευνητές Rex Bunn και Dr. Sascha Nolden έχουν άλλη άποψη. Σύμφωνα με αυτούς, οι αναβαθμίδες μπορεί να βρίσκονται 10 μόλις μέτρα κάτω από λάσπη και τέφρα.


Ο Bunn είπε στο The Guardian ότι η κυβέρνηση της δεκαετίας του 1800 δεν έψαξε ποτέ την περιοχή, οπότε δεν γνωρίζουμε το ακριβές γεωγραφικό μήκος και πλάτος όπου βρίσκονταν. 

Αλλά οι δύο ερευνητές επέστρεψαν σε αδημοσίευτα στοιχεία του 1859 από τον γεωλόγο του 19ου αιώνα Ferdinand von Hochstetter για να προσδιορίσουν το πού θα μπορούσαν να είναι σήμερα οι φημισμένες ταράτσες. 

Πιστεύουν, μάλιστα, πως μπορεί να είναι σε καλή κατάσταση, ικανές να αποκατασταθούν. Τώρα ελπίζουν να ξεκινήσουν την εξερεύνηση του χώρου, αν εξασφαλίσουν χρηματοδότηση.

Σάββατο, 17 Ιουνίου 2017

Ashgabat: Η… λευκότερη πόλη του κόσμου!


Το Ashgabat είναι η πρωτεύουσα και η μεγαλύτερη πόλη του Τουρκμενιστάν στην Κεντρική Ασία. Έχει πληθυσμό 695.000 κατοίκους και βρίσκεται μεταξύ της ερήμου Καρά Κουμ και της οροσειράς Κοπέτ. 

Αυτό που κάνει την πόλη ξεχωριστή είναι το λευκό χρώμα που κυριαρχεί στα κτήρια, γεγονός που της έδωσε πρόσφατα μια θέση στο βιβλίο των Ρεκόρ Γκίνες ως η πιο… λευκή πόλη στον κόσμο.


Ειδικότερα, τα περισσότερα κτήρια στην πόλη είναι επενδυμένα με λευκό μάρμαρο άριστης ποιότητας, ενώ γίνονται προσπάθειες για να καλυφθούν όλα με τον ίδιο τρόπο. 

Κατοικίες, δημόσια κτήρια, μνημεία, όλα ντύνονται στα λευκά και κερδίζουν τις εντυπώσεις. 

Αξίζει να σημειωθεί ότι η πόλη βρίσκεται σε περίοδο πολιτικής, οικονομικής και πολιτιστικής ανόδου και η συγκεκριμένη βράβευση αποτελεί γι΄αυτήν ένα γερό χαρτί το κομμάτι του τουρισμού.


Ποιος είναι ο γηραιότερος ζωντανός οργανισμός στον πλανήτη;


Το BBC, προσπάθησε να απαντήσει το ερώτημα “ποιος είναι ο γηραιότερος ζωντανός οργανισμός στον πλανήτη;'” και το έπαθλο φαίνεται πως πηγαίνει σε ένα είδος φυκιών, τα επονομαζόμενα “Posidonia Oceanica”, τα οποία σύμφωνα με τις εκτιμήσεις των επιστημόνων υπολογίζονται στα 100.000 χρόνια ζωής. 

Ο Carlos Duarte του Πανεπιστημίου της Δυτικής Αυστραλίας μελέτησε το DNA των θαλάσσιων φυκών Posidonia oceanica σε 40 διαφορετικές τοποθεσίες σε όλη την Ισπανία και την Κύπρο.


Ο λόγος για τον οποίο το Posidonia oceanica έχει ζήσει τόσο καιρό είναι λόγω του τρόπου με τον οποίο αναπαράγεται, αφού αυτό γίνεται ασυμπτωματικά, με κλωνοποίηση. Επιπλέον, δεν έχει πολλούς εχθρούς, κάτι που του επιτρέπει να βλαστήσει κατά μήκος του θαλάσσιου βυθού. 

Παράγει συνεχώς νέα φυτά, καλύπτοντας μεγάλες περιοχές, ενώ αποθηκεύει θρεπτικά συστατικά μέσα στα φύλλα του, προκειμένου να αντιμετωπίσει τις δύσκολες συνθήκες διαβίωσης στα βάθη των ωκεανών.


Ωστόσο, η αλλαγή του κλίματος αποτελεί απειλή για το Posidonia oceanica. Εκτιμάται ότι το νερό στη Μεσόγειο θερμαίνεται τρεις φορές γρηγορότερα από τον παγκόσμιο μέσο όρο, γεγονός που σημαίνει ότι τα λιβάδια Posidonia oceanica μειώνονται περίπου 5% ετησίως. 

Τα φύκια, κατάφεραν να επικρατήσουν επί ενός δέντρου με το παρατσούκλι Pando στην Utah, το οποίο υπολογίζεται στα 80.000 χρόνια, ενώ στους υποψηφίους ήταν ακόμη ένα κυπαρίσσι στη Χιλή κοντά στα 3.500 χρόνια, γιγαντιαίες σεκόγιες στην Καλιφόρνια 3.200 χρόνων και αρκετά δέντρα ακόμη.


Πηγή: perierga.gr

Η παράξενη “Κοιλάδα με τις μπάλες”


Η “Κοιλάδα με τις Μπάλες” ή Torysh, όπως λέγεται στο Καζακστάν, βρίσκεται στο βόρειο άκρο του δυτικού Karatau, κοντά στην πόλη Shetpe, στο δυτικό Καζακστάν. 

Η περιοχή αποτελείται από πολυάριθμους βράχους που μοιάζουν με σφαίρες, οι οποίοι διασκορπίζονται σε σε μια μεγάλη άγονη έκταση. 

Οι μπάλες είναι σε διάφορα μεγέθη, αλλά οι περισσότερες έχουν διάμετρο 3-4 μέτρα.


Οι μπάλες πιστεύεται ότι δημιουργούνται από την καθίζηση ορυκτών και συνήθως σχηματίζονται σε ιζηματογενή πετρώματα ή εδάφη. 

Το φαινόμενο δεν είναι σπάνιο – παρόμοια παραδείγματα βρίσκονται σε ολόκληρο τον κόσμο. 

Αυτό που είναι σπάνιο, ωστόσο, είναι το μέγεθός τους, αφού τόσο πολλοί ογκόλιθοι συγκεντρωμένοι σε ένα σημείο δεν συναντώνται συχνά, παρά μόνο σε λίγα σημεία στον κόσμο. 

Οι ογκόλιθοι Moeraki της Νέας Ζηλανδίας είναι ένα άλλο παράδειγμα.


Κινούμενη πρόσοψη κτηρίου αλλάζει… συνεχώς την εμφάνισή του


Ένα νέο εμπορικό τετράγωνο δημιουργήθηκε κοντά στην προκυμαία της παλιάς πόλης της Σαγκάης. Σχεδιασμένο από το διάσημο αρχιτεκτονικό γραφείο Foster + Partners και Heatherwick Studio, αναπτύσσεται σε 420.000 τετραγωνικά μέτρα και περιλαμβάνει δύο ουρανοξύστες ύψους 180 μέτρων με γραφεία, ένα boutique ξενοδοχείο και πολλά πολυτελή εμπορικά καταστήματα. 

Στην καρδιά του ωστόσο δεσπόζει ένα καλλιτεχνικό και πολιτιστικό κέντρο με μια ευέλικτη πρόσοψη, που μπορεί να αλλάξει εντελώς την εμφάνιση του κτιρίου.


Εμπνευσμένο από τα παραδοσιακά κινεζικά θέατρα, το τριώροφο κτήριο διαθέτει μια πρόσοψη τύπου κουρτίνας από χάλκινους σωλήνες που μοιάζουν με μπαμπού. 

Αυτοί κρέμονται σε τρία στρώματα, δημιουργώντας ημιδιαφανείς οθόνες μπροστά στα παράθυρα και στα μπαλκόνια. 

Οι ίδιοι οι σχεδιαστές την χαρακτηρίζουν ως “κινούμενο πέπλο” που μεταβάλλει με τρόπο εντυπωσιακό το κτήριο. Δείτε το timelapse βίντεο και θα καταλάβετε.



Κυριακή, 11 Ιουνίου 2017

Τρένο κινείται ακολουθώντας λευκές γραμμές αντί για ράγες!


Η Κίνα παρουσίασε την αμαξοστοιχία ART που συνδυάζει λεωφορείο, τραμ και τρένο, όλα σε ένα και μάλιστα χωρίς οδηγό! 

Το τρένο δεν ακολουθεί τις συνήθεις μεταλλικές ράγες αλλά διακεκομμένες λευκές γραμμές στον δρόμο. ART σημαίνει Autonous Rail Rapid Transit και ο κατασκευαστής του την αποκαλεί “έξυπνο λεωφορείο”.


Το όχημα μήκους 30 μέτρων είναι πλήρως ηλεκτρικό και μπορεί να ταξιδέψει πάνω από 40 χιλιόμετρα με πλήρη φόρτιση. 

Το πρώτο μοντέλο μπορεί να χωρέσει 300 επιβάτες σε τρία βαγόνια (με έως και 500 σε μελλοντικές διαμορφώσεις) και η διαδρομή του ακολουθεί τις λευκές γραμμές στον δρόμο αντί για τις συνηθισμένες μεταλλικές ράγες.


Ο σχεδιασμός απευθύνεται σε πόλεις που δεν μπορούν να αντέξουν οικονομικά τα υπερβολικά δαπανηρά έργα του μετρό ή του τραμ. 

Για παράδειγμα, η κατασκευή ενός χιλιομέτρου γραμμής μετρό κοστίζει έως και 102 εκατομμύρια δολάρια, ενώ με περίπου 2 εκατομμύρια δολάρια το ART μεταφέρει με ασφάλεια τον κόσμο στον προορισμό του. 

Η πρώτη γραμμή ART μήκους 6,5 χλμ. θα κατασκευαστεί στην κινεζική πόλη Zhuzhou και αναμένεται να λειτουργήσει το 2018.



Πηγή: perierga.gr

Αλιγάτορας πήδηξε πάνω σε φτερό εν κινήσει αεροσκάφους



Το αεροπλάνο θεωρείται ως το πιο ασφαλές μέσο για να ταξιδεύει κάποιος, ειδικά αν σκεφτεί κανείς ότι αποκλείεται να έρθει αντιμέτωπος με έναν αλιγάτορα.

Λοιπόν, στη Φλόριντα συνέβη και αυτό! Ένας αλιγάτορας σκοτώθηκε πρόσφατα, καθώς πήδηξε στο φτερό ενός εν κινήσει αεροσκάφους και χτυπήθηκε θανάσιμα από αυτό.

Σύμφωνα με το WFTV, η συνάντηση με το άγριο ζώο συνέβη την περασμένη εβδομάδα στο αεροδρόμιο του Ορλάντο. 

Ο πιλότος, τα στοιχεία του οποίου δεν είναι ακόμα γνωστά, διέσχιζε τον αεροδιάδρομο με το μικρό τζετ, όταν το ζώο πήδηξε προς το φτερό και τελικά χτυπήθηκε από αυτό. 

Ένας άλλος πιλότος, ο Μπραντ Πιρς, δημοσίευσε στο Facebook την τραγική κατάληξη της μοιραίας αυτής συνάντησης.

Το αεροδρόμιο συνορεύει με δύο λίμνες, οπότε η παρουσία του αλιγάτορα στον αεροδιάδρομο δεν προκαλεί και τόσο μεγάλη έκπληξη.

Και, φυσικά, είναι η Φλόριντα. Σύμφωνα με το WKMG, υπήρξαν τουλάχιστον τέσσερις συγκρούσεις αεροπλάνων με αλιγάτορες στην πολιτεία από το 1998.



Δευτέρα, 5 Ιουνίου 2017

Τurritopsis nutricula. Η μέδουσα που δεν πεθαίνει ποτέ



Η Τurritopsis nutricula, είναι ένα είδος υδρόζωου, μία μέδουσα, το οποίο, όταν φτάσει στο ώριμο ενήλικο στάδιο, γυρίζει και πάλι στο πρώιμο στάδιο, σε αυτό του πολύποδα, αρχίζοντας και πάλι από το «σημείο 0» τη ζωή της. 

Πράγματι, μπορεί να είναι το μόνο ζώο στον κόσμο έχει ανακαλύψει το μυστικό της νεότητας και της αιώνιας ζωής, μια πραγματική επανάσταση στον επιστημονικό κόσμο.

Αυτή η μέδουσα θα είναι σε θέση να αναζωογονείτε μετά από ένα συγκεκριμένο στάδιο της ζωής, δεν δίνει κανένα όριο για τη διάρκεια ζωής τους. 

Η επιστημονική εξήγηση για τη μέδουσα αναφέρει ότι είναι το μόνο ζώο στον κόσμο που μπορεί να αντιστρέψει τη γήρανση πίσω στο χρόνο και να ανακτήσει ολόκληρη τη δομή της, να επιστρέψει στην κατάσταση του πολύποδα, δηλαδή τη πρώτη φάση της ζωής της.

Η διαδικασία αυτή εξηγείται ιδίως από το φαινόμενο της διαφοροποίησης, πράγμα που σημαίνει ένα είδος κυττάρων έχει μετατραπεί σε άλλο τύπο κυττάρων. Μόνο λίγα ζώα στον κόσμο μπορούν να προκαλέσουν διαφοροποίηση, όπως η σαλαμάνδρα, για παράδειγμα, που μπορεί να ξαναδημιουργήσει την ουρά της, όταν τη χάνει.

Συχνά συναντώνται σε βαθιά νερά, και δεδομένου ότι δεν μπορούν να πεθάνουν, οι μέδουσες αναπτύσσουν επί του παρόντος την παρουσία τους στα ύδατα γύρω από τον κόσμο, και όχι μόνο στα ύδατα της Καραϊβικής, όπου ήταν αρχικά. 

Και η Δρ Mary Miglietta του Ινστιτούτου Smithsonian Tropical Marine εξηγεί: "Είμαστε μάρτυρες μιας σιωπηλής εισβολής στον κόσμο".

Οι επιστήμονες κατάφεραν να ανακαλύψουν το μυστικό της, προσδιορίζοντας ότι το ον αυτό υπόκειται στη διαδικασία της «συνεχούς επαναδιαφοροποίησης».

Οι έρευνες συνεχίζονται, προκειμένου να προσδιοριστεί ο τρόπος με τον οποίο επιτυγχάνεται αυτή η διαδικασία, κάτι που ενδέχεται να δώσει τον κινητήριο μοχλό στην επιστήμη, προκειμένου να βρεθεί το ελιξίριο ζωής και για τον άνθρωπο!


Πηγή: organiclife.gr

Αυτό είναι το μεγαλύτερο αεροσκάφος στον κόσμο



Σχεδιάστηκε από τον συνιδρυτή της Microsoft, έχει δύο καμπίνες και τα άκρα των φτερών του έχουν απόσταση μεγαλύτερη από αυτή ενός ποδοσφαιρικού γηπέδου

Το Stratolaunch, το μεγαλύτερο αεροπλάνο στον κόσμο, το οποίο σχεδιάστηκε με στόχο να εκτοξεύει δορυφόρους σε τροχιά πάνω απ’ τη γη, αποκαλύφτηκε για πρώτη φορά χθες, Τετάρτη στο Mojave Air & Space Port στην Καλιφόρνια.

Το κολοσσιαίο Stratolaunch, το οποίο μοιάζει σαν να έχει προκύψει από τη συγκόλληση δύο αεροσκαφών, έχει φτερά που εκτείνονται στα 117 μέτρα, έξι κινητήρες τύπου 747, 28 ρόδες, ύψος περίπου 15 μέτρων, βάρους 250 τόνων και μπορεί να αντέξει φορτίου μεγαλύτερου των 200.000 κιλών. 

Δημιουργός του είναι ο συνιδρυτής της Microsoft Paul Allen.

Την Τετάρτη, κατά την παρουσίασή του αεροπλάνου-μαμούθ, που φέρει το παρατσούκλι "Roc", ο διευθύνων σύμβουλος του Stratolaunch, Jean Floyd παρουσίασε τις προδιαγραφές του και ανακοίνωσε ότι θα τεθεί σε λειτουργία έως το 2019.

«Τις επόμενες εβδομάδες θα διεξάγουμε δοκιμές εδάφους και πτήσης. Πρόκειται για το πρώτο αεροσκάφος στο είδος και έτσι καλούμαστε να είμαστε επιμελείς κατά τη διάρκεια των δοκιμών. 

Προτεραιότητά μας αποτελεί η ασφάλεια των πιλότων, του πληρώματος και του προσωπικού μας» δήλωσε ο Floyd.

Επίσης, στην παρουσίαση επισημάνθηκε πως ο χώρος ανάμεσα στους δύο θαλάμους των αεροπλάνων είναι σχεδιασμένος ώστε να τοποθετούνται οι δορυφόροι που θα μεταφέρει και θα εκτοξεύσει στο διάστημα. 

Στόχος του εγχειρήματος είναι η εκτόξευση δορυφόρων με ακρίβεια, ταχύτητα και οικονομία.

Οι αρχικές εκτιμήσεις ανέφεραν ότι η κατασκευή του Stratolaunch θα κοστίσει 300 εκατ. δολάρια, ωστόσο ακόμη δεν έχει υπάρξει επίσημο ενημέρωση για τον τελικό προϋπολογισμό.





.@Stratolaunch came out of the hangar for fuel testing. More pictures soon! pic.twitter.com/RCNgSpgG6W— Paul Allen (@PaulGAllen) 31 Μαΐου 2017

(Με πληροφορίες από RT)

Πηγή: news247.gr

Το νησί όπου ζουν μόνο… επιζώντες ναυαγίων


Στο μικρό αρχιπέλαγος των Νήσων Magdalen στον Κόλπο του Αγίου Λαυρεντίου, στα ανοικτά των ακτών της καναδικής επαρχίας του Κεμπέκ, ζουν περίπου 12.000 άνθρωποι. Σχεδόν ο καθένας από αυτούς είναι απόγονος κάποιου που έχει επιζήσει ναυαγίου.


Τα νησιά Magdalen, επίσης γνωστά ως Îles de la Madeleine, έχουν μακρά ιστορία ναυαγίων. Τον 18ο και τον 19ο αιώνα, περίπου 500 σκάφη ναυάγησαν στη γαλλόφωνη αυτή επαρχία του Καναδά. 

Εκείνη την εποχή, δεν υπήρχαν φάροι και οι χάρτες ήταν οι περισσότεροι ανακριβείς. 

Στους δυνατούς ανέμους, στην ομίχλη στη θαλασσοταραχή, η πλοήγηση απαιτούσε επιδεξιότητα. Πολλά πλοία μαζί με τους επιβάτες τους χάθηκαν στα νερά. Πολλοί από αυτούς που επέζησαν, επέλεξαν να εγκατασταθούν και να κάνουν τα νησιά σπίτι τους.

Ένα από τα πιο γνωστά ναυάγια που συνέβη εδώ είναι με το μεταναστευτικό πλοίο “Θαύμα” (σ.σ. “Miracle”), το οποίο μετέφερε οικογένειες από την Ιρλανδία στον Καναδά, όταν βγήκε στην ακτή στο East Point κατά τη διάρκεια μιας μεγάλης καταιγίδας. 

Οι πρώτοι φάροι ανεγέρθηκαν εδώ στις αρχές του 1870. 

Σήμερα υπάρχουν έξι γύρω από τα νησιά. 

Πολλά από τα ναυάγια βρίσκονται στο βάθος της θάλασσας ενώ κάποια είναι ορατά από την επιφάνεια της θάλασσας.


Πολλά σπίτια εδώ φτιάχτηκαν από ξύλα των ναυαγισμένων πλοίων, ενώ μια εκκλησία 100 και πλέον ετών είναι κατασκευασμένη από το ίδιο υλικό. Σήμερα, το νησί αποτελείται από κυρίως γαλλόφωνους, με μόνο 550 κατοίκους να μιλούν Αγγλικά. 

Είναι απόγονοι αυτών που ήρθαν από την Αγγλία, τη Σκοτία και την Ιρλανδία. Ζουν ουσιαστικά απομονωμένοι από τον υπόλοιπο κόσμο, ειδικά κατά τη διάρκεια του χειμώνα, όταν ο κόλπος παγώνει καθιστώντας τα ταξίδια με πλοίο αδύνατα. 

Ο μόνος σύνδεσμος επικοινωνίας με την ηπειρωτική χώρα είναι ένας ασύρματος σταθμός τηλέγραφου.

Ταξιδεύοντας στη Γαλλία με μια μικρή… βιβλιοθήκη!


Μια μικρή βιβλιοθήκη πάνω σε ρόδες με πολλά βιβλία στο εσωτερικό της ταξιδεύει στα πιο απομακρυσμένα χωριά της γαλλικής επαρχίας μεταφέροντας τη μάθηση σε 4 τροχούς. 

Το Librairie Itinérante (σ.σ. “ταξιδιωτικό βιβλιοπωλείο”), είναι μια μικρή βιβλιοθήκη αυτοκινούμενη που σκοπό έχει να γνωρίσει στους κατοίκους μικρών χωριών το διάβασμα. 

Σχεδιάστηκε και κατασκευάστηκε από τον Jean-Jacques, ο οποίος ταξιδεύει στη Γαλλία ανοίγοντας την πόρτα του σε όσους θέλουν να διαβάσουν και δεν έχουν τη δυνατότητα.


Μάλιστα οργανώνει ανοιχτές βραδιές δωρεάν διαβάσματος και βοηθά τους επισκέπτες της βιβλιοθήκης του να επιλέξουν βιβλία και να ξεκινήσουν το διάβασμα. 

Μεταφέρει περίπου 700… κιλά βιβλίων, ήτοι 3.000 τίτλους στα ράφια της, διαθέτοντας έναν μικρό χώρο που λειτουργεί ως αναγνωστήριο. 

Και το βράδυ γίνεται υπνοδωμάτιο για τον ίδιο που μένει σε κάθε χωριό μέχρι το επόμενο ταξίδι του.


«Ζωντανά» ζυμαρικά στο πιάτο μας!


Ζυμαρικά που αλλάζουν σχήμα ανέπτυξαν Aμερικανοί επιστήμονες από το Τεχνολογικό Ινστιτούτο της Μασαχουσέτης, γεγονός που θα μπορούσε να φέρει την επανάσταση στη συσκευασία, στη διαδικασία της μεταφοράς και της κατανάλωσης των τροφίμων. 

Πρόκειται για επίπεδες λωρίδες από ζελατίνη και άμυλο, τα οποία μεταμορφώνονται σε τρισδιάστατες δομές μόλις έρθουν σε επαφή με το νερό.


Η «ζωντανή» γαστρονομική τους δημιουργία θα μπορούσε να φέρει την επανάσταση στον χώρο της εστίασης, προσθέτοντας στα πιάτα μια απρόσμενη και διαδραστική διάσταση. 

Η δυνατότητα των ζυμαρικών να αλλάζουν σχήμα και από επίπεδα να μεταμορφώνονται σε τρισδιάστατες δομές θα μπορούσε, κατά τους ειδικούς, να βοηθήσει ιδιαίτερα και στον τομέα του εμπορίου των συσκευασμένων προϊόντων. 

Κάτι τέτοιο, εξηγούν, θα μπορούσε να γλιτώσει ένα σημαντικό μέρος από το συνολικό κόστος της μεταφοράς των προϊόντων αλλά και του χώρου που καταλαμβάνουν τα εμπορεύματα σε πλοία, τρένα, αεροπλάνα ή ακόμα και στο ντουλάπι των καταναλωτών.


«Κάνοντας κάποιους απλούς υπολογισμούς, στην περίπτωση του ζυμαρικού τύπου macaroni, ακόμα και η πιο τέλεια συσκευασία κατέληγε να αποτελείται κατά 67% του όγκου με αέρα» αναφέρει η δρ Γουέν Γουάνγκ, μία εκ των συγγραφέων της μελέτης και ερευνήτρια του MIT Media Lab. 

«Σκεφτήκαμε ότι μελλοντικά τρόφιμα με τη δυνατότητα αλλαγής τους σχήματος και του μεγέθους που καταλαμβάνουν εντός της συσκευασίας τους θα μπορούσε να οδηγήσουν σε επίπεδες συσκευασίες που θα γλιτώνουν πολύτιμο χώρο» προσθέτει η ειδικός.


Η ομάδα του ΜΙΤ αποφάσισε να εξετάσει την ανταπόκριση διαφόρων υλικών στην υγρασία. Χρησιμοποίησαν λοιπόν ένα συγκεκριμένο βακτήριο το οποίο μπορεί να αλλάζει το σχήμα του, με αποτέλεσμα να συρρικνώνεται ή να διαστέλλεται ανάλογα με τα επίπεδα της υγρασίας που συναντά κάθε φορά. 

Στο πλαίσιο των δοκιμών τους, οι αμερικανοί ερευνητές αναρωτήθηκαν κατά πόσο και άλλα βρώσιμα υλικά θα μπορούσαν να αλλάζουν σχήμα όταν έρχονται σε επαφή με νερό και έτσι άρχισαν να πειραματίζονται με τη ζελατίνη η οποία διαστέλλεται όταν έρχεται σε επαφή με το υγρό στοιχείο. 

Η ζελατίνη διαστέλλεται επίσης όταν εκτίθεται σε διαφορετικές θερμοκρασίες ανάλογα με την πυκνότητά της – κάτι το οποίο χρησιμοποίησαν οι επιστήμονες για τη δημιουργία «ζωντανών» δομών.


Οι ειδικοί αποφάσισαν να δημιουργήσουν ένα επίπεδο φιλμ διπλής όψεως από ζελατίνη με διαφορετική πυκνότητα σε κάθε πλευρά. Η άνω επίστρωση, όπου η πυκνότητα της ζελατίνης είναι μεγαλύτερη, εμφανίζει υψηλότερη απορροφητικότητα. 

Κάτι τέτοιο σημαίνει ότι όταν η δομή βυθίζεται στο νερό η άνω επίστρωση «σγουραίνει» δημιουργώντας μια αψίδα και σχηματίζοντας σταδιακά το τελικό σχήμα στα ζυμαρικά. 

Στη συνέχεια, στην προσπάθειά τους να ελέγξουν τη συγκεκριμένη δυνατότητα και να δώσουν στο τελικό προϊόν διαφορετικά τρισδιάστατα σχήματα, εκτύπωσαν με τη βοήθεια ενός 3D εκτυπωτή λωρίδες βρώσιμης κυτταρίνης την οποία εφάρμοσαν επάνω στην άνω επίστρωση ζελατίνης.


Η κυτταρίνη επιτρέπει την περιορισμένη απορρόφηση νερού, γεγονός το οποίο σημαίνει ότι οι συγκεκριμένες λωρίδες αναλαμβάνουν τον ρόλο ενός φυσικού «φρένου» ως προς την όλη διαδικασία. 

Ετσι κατάφεραν να δώσουν στις αμυλούχες δομές το σχήμα που επιθυμούσαν. Οι ερευνητές, οι οποίοι συμμετείχαν στο πλαίσιο του Conference on Human Factors in Computing Systems 2017 στο Ντένβερ (6-11 Μαΐου), παρουσίασαν – μεταξύ άλλων – μια σειρά από επίπεδους δίσκους, ικανούς να αγκαλιάζουν πέρλες χαβιαριού και ζυμαρικά σε ενιαία κομμάτια τα οποία μοιράζονται σε μικρότερα όταν βυθιστούν σε ζεστό νερό.

Πηγή: tovima.gr

Πέμπτη, 1 Ιουνίου 2017

Παλιές εγκυκλοπαίδειες μετατρέπονται σε… φυσικά τοπία!


Ο Guy Laramée είναι γνωστός τις δημιουργίες του με παλιά βιβλία. 

Ο ίδιος μετατρέπει εγκυκλοπαίδειες και λεξικά σε απίστευτα έργα τέχνης, αποτυπώνοντας πάνω στις σελίδες και στα χοντρά εξώφυλλα βουνά, κοιλάδες και παγωμένα σπήλαια. 

Ο Laramée δημιουργεί διαφορετικούς φανταστικούς κόσμους με τα βιβλία με τον ίδιο τρόπο όπως θα έκανε με ένα κομμάτι ξύλου.


Σκοπός του είναι όταν βλέπουμε από κοντά ένα γλυπτό βιβλίο αυτό να μοιάζει με ένα τοπογραφικό χάρτη. Και για να επιτύχει αυτό το επίπεδο πιστότητας, ξεκινά με την αμμοβολή του βιβλίου δίνοντάς του το επιθυμητό σχήμα. 

Στη συνέχεια, εφαρμόζει χρώματα, μελάνια, κραγιόνια και παστέλ για να τους δώσει ζωή.


“Θεωρώ πως τα βιβλία δεν πρέπει ποτέ να μπαίνουν στο περιθώριο και να ξεχνιούνται. Γιατί μπορεί να έχουν διαβαστεί ή να έχουν παλιώσει από τον χρόνο, όμως έχουν ζωή μέσα τους και θέλω αυτήν να βγάλω στην επιφάνεια έστω και με τρόπο καλλιτεχνικό…”, αναφέρει ο ίδιος.

Πιρούνι περιορίζει την κατανάλωση αλατιού!


Το πολύ αλάτι κάνει κακό. Το λένε και οι γιατροί! Για όσους όπως δεν μπορούν να ζήσουν χωρίς αυτό αλλά το απαιτεί η υγεία τους, οι Ιάπωνες επιστήμονες δίνουν τη λύση! 

Πρόκειται για ένα πιρούνι που δημιουργεί την αίσθηση του αλμυρού στο στόμα σε κάθε μπουκιά. 

Με το απλό πάτημα ενός κουμπιού, μια ελάχιστη ποσότητα ηλεκτρικού ρεύματος ερεθίζει τη γλώσσα και αφήνει στο στόμα αλμυρή γεύση, ελαφρώς μεταλλική -και, για όσους θέλουν και ξινή.


Η συσκευή κόστισε μόλις 12 δολάρια για να κατασκευαστεί και οι επιστήμονες, βασίστηκαν στο γεγονός ότι με ένα απλό ηλεκτρικό ερέθισμα η γλώσσα «αντιλαμβάνεται» τις γεύσεις του αλμυρού και του ξινού. Στα συν του, τα τρία επίπεδα ηλεκτρικού ρεύματος που αντιστοιχούν σε διαφορετικά επίπεδα αλμυρής γεύσης, ανάλογα με τα γούστα του καθενός.


Λειτουργεί με μπαταρία και διαρκεί έως και 6 ώρες συνεχόμενης λειτουργίας. Το μειονέκτημά του; Δεν είναι αδιάβροχο. Ακόμα τουλάχιστον. 

Οι κατασκευαστές ευελπιστούν με αυτό τον τρόπο να βοηθήσουν τους ανθρώπους που χρειάζεται να μειώσουν το αλάτι για σοβαρούς ιατρικούς λόγους, βελτιώνοντας σημαντικά την υγεία τους.

Πηγή: perierga.gr