Παρασκευή, 31 Μαρτίου 2017

Το πρώτο ορυχείο χρυσού στα βάθη της θάλασσας


Αν το εγχείρημα πετύχει, θα μπορούσε να οδηγήσει σε έναν νέο πυρετό του χρυσού: καναδική μεταλλευτική εταιρεία ετοιμάζεται να γίνει το 2019 η πρώτη που εξορύσσει χρυσσό και άλλα μέταλλα από τον πλούσιο βυθό του ωκεανού. 

Η καναδική Nautilus Minerals έχει εξασφαλίσει συμφωνία με την κυβέρνηση της Παπούα Νέας Γουινέας για την αξιοποίηση αποθέσεων μετάλλων στο βυθό του Αρχιπελάγους του Βίσμαρκ στον Ειρηνικό Ωκεανό, ενάμισι χιλιόμετρο κάτω από την επιφάνεια.


Στην περιοχή αυτή, που βρίσκεται κοντά σε όρια τεκτονικών πλακών, καυτό νερό που περιέχει διαλυμένα μέταλλα αναβλύζει από οπές στο βυθό. 

Καθώς το νερό ανεβαίνει και ψύχεται, τα μέταλλα απελευθερώνονται και πέφτουν. 

Όπως δήλωσαν στο LiveScience.com εκπρόσωποι της Nautilus, οι αποθέσεις στο βυθό του αρχιπελάγους είναι 10 φορές πλουσιότερες σε χαλκό, σε σχέση με συγκρίσιμα χερσαία ορυχεία, με το ποσοστό του μετάλλου να φτάνει το 7%, συγκριτικά με 0,6% κατά μέσο όρο στην ξηρά. 

Οι αποθέσεις περιέχουν επίσης 20 γραμμάρια χρυσού ανά τόνο, συγκριτικά με 6 γραμμάρια στην ξηρά κατά μέσο όρο.

Η εταιρεία έχει ετοιμάσει ήδη τα τρία γιγάντια ρομπότ που θα αναλάβουν την επιχείρηση, από τα οποία το ελαφρύτερο έχει μέγεθος σπιτιού και ζυγίζει 200 τόνους: 

Το πρώτο ξύνει το βυθό για να τον ισοπεδώσει και να ανοίξει το δρόμο για το δεύτερο, το οποίο σπάει τα πετρώματα με μεταλλικά δόντια που θυμίζουν δεινόσαυρο. 

Το τρίτο ρομπότ, μια υπερμεγέθης ηλεκτρική σκούπα, ρουφάει το θρυμματισμένο πέτρωμα μαζί με νερό, σε μια σούπα με τη σύσταση του υγρού τσιμέντου. Στην επιφάνεια, το νερό φιλτράρεται ακόμα και από μικροσκοπικά σωματίδια και επιστρέφεται στον ωκεανό.

Το πρόβλημα είναι ότι η διαδικασία αυτή σηκώνει ιζήματα από το βυθό, τα οποία εξαπλώνονται στο νερό και το θολώνουν, με πιθανές παρενέργειες σε οργανισμούς που τρέφονται με φίλτρα και γενικότερα στο ωκεάνιο οικοσύστημα. 

«Υπάρχει η σοβαρή ανησυχία ότι η τοξικότητα από τη διαταραχή του βυθού μπορεί να ανέβει το τροφικό πλέγμα και να φτάσει σε τοπικές κοινότητες» λέει η Νάταλι Λόουρεϊ της αυστραλιανής περιβαλλοντικής οργάνωσης Deep Seat Mining Campaign, η οποία ζητά να απαγορευτούν τα υποβρύχια ορυχεία.

Από την πλευρά της, η Nautilus υποστηρίζει ότι η αναρρόφηση των θρυμματισμένων πετρωμάτων περιορίζει το θόλωμα του νερού σε τοπική κλίμακα. Το υποβρύχιο ορυχείο της Nautilus θα βρίσκεται μέσα στα χωρικά ύδατα της Παπούας Νέας Γουινέας, και η εταιρεία χρειάστηκε μόνο την άδεια της κυβέρνησης. 

Για την εξόρυξη σε διεθνή ύδατα απαιτείται η έγκριση της Διεθνούς Αρχής Βυθού του ΟΗΕ, η οποία μέχρι τώρα έχει δώσει πάνω από 25 άδειες εξερεύνησης μεταλλευμάτων.

Το εγχείρημα της Nautilus, πάντως, θεωρείται κομβικής σημασίας. Όπως παραδέχεται η Νάταλι Λόουρεϊ, «αν το σχέδιο προχωρήσει, θα ανοίξει την πόρτα για αυτήν την βιομηχανία».

Πηγή: in.gr

Δευτέρα, 27 Μαρτίου 2017

Πολωνική δρυς 650 ετών το “Ευρωπαϊκό Δέντρο της Χρονιάς”

Η πανύψηλη δρυς με την ονομασία Oak Józef κέρδισε την πρωτιά ανάμεσα σε συμμετοχές από 16 χώρες της Ευρώπης. 

Ο διαγωνισμός, που ξεκίνησε το 2011 ως ένας τρόπος για να τονιστεί η σημασία της διατήρησης των παλαιών δέντρων ανά τον κόσμο, φέτος είχε δύο συμμετοχές που “κοντραρίστηκαν” για την πρώτη θέση, την δρυ Oak Józef από την Πολωνία και την 500 ετών δρυ Brimmon που είναι στην Ουαλία.


Η νικήτρια είναι μια μεγαλοπρεπής αγγλική βελανιδιά, σύμβολο υπερηφάνειας στην Πολωνία, αφού και το νόμισμα της χώρας, το ζλότι, φέρει την εικόνα της από τις αρχές του 20ού αιώνα. 

Σύμφωνα με τους ιστορικούς, το δέντρο υπήρξε καταφύγιο για δύο Εβραίους αδελφούς, που κρύβονταν από τους Ναζί κατά τη διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου μέσα στον κορμό του. Επιπλέον, το φύλλωμά του λειτουργούσε ως παρατηρητήριο.


Πέμπτη, 23 Μαρτίου 2017

Πώς μια ανύπαρκτη πόλη έγινε αληθινή



Στη δεκαετία του 1930 μια μικρή πόλη με το όνομα Agloe εμφανίστηκε ξαφνικά στους χάρτες της Νέας Υόρκης. Ήταν τοποθετημένη κοντά σε έναν ασήμαντο δρόμο χωρίς σήμανση, που οδηγούσε από το Roscoe στο Rockland, κοντά στο Beaverkill. 

Κανείς εκτός από του χαρτογράφους δεν γνώριζε τη συγκεκριμένη πόλη για έναν πολύ απλό λόγο: 

Δεν υπήρξε ποτέ!

Στην ουσία η Agloe ήταν μια «παγίδα» κατά των λογοκλόπων, ένα κόλπο από αυτά που χρησιμοποιούν οι λεξικογράφοι για να πιάσουν τους αντιγραφείς τους. 

Η δημιουργία ενός χάρτη, ειδικά εκείνη την εποχή, απαιτεί σκληρή δουλειά, συμπεριλαμβανόμενης της σωστής ορθογραφίας, της τοποθέτησης των τοποθεσιών στο σωστό σημείο στο χάρτη κ.α., και οι δημιουργοί βρίσκουν τρόπους να προστατεύουν την εργασία τους. 

Έτσι βάζουν μικρές παγίδες στο χάρτη, έναν ψεύτικο δρόμο, μια φανταστική τοποθεσία, ένα αναγραμματισμένο τοπωνύμιο κλπ. 

Όταν, λοιπόν, κάποιος κλέβει τον χάρτη τους, οι αρχικοί δημιουργοί είναι σε θέση να στείλουν τους αντιγραφείς στο δικαστήριο επισημαίνοντας τα ψεύτικα μέρη που δεν πρέπει να είναι πάνω στον χάρτη.


Αυτό έκανε και ο Otto G. Lindberg, διευθυντής της General Drafting Co, και ο βοηθός του Ernest Alpers τη δεκαετία του 1930. Οι δυο τους είχαν φτιάξει έναν οδικό χάρτη για την πολιτεία της Νέας Υόρκης δημιουργώντας ένα φανταστικό μέρος με την ονομασία «Agloe». 

Μετά από μερικά χρόνια, μια άλλη εταιρεία με χάρτες, η Rand McNally, εξέδωσε έναν χάρτη της Νέας Υόρκης όπου στο ίδιο ακριβώς σημείο υπήρχε η συγκεκριμένη πόλη. Οι Lindberg και Alpers κινήθηκαν δικαστικά ενάντια στην εταιρεία καταγγέλλοντας την αντιγραφή, έχωντας τα στοιχεία που αποδεικνύουν λογοκλοπή.

Δευτέρα, 20 Μαρτίου 2017

Ρομπότ έφτιαξαν δική τους γλώσσα


Ερευνητές από το εργαστήριο τεχνητής νοημοσύνης του Έλον Μασκ εκπαίδευσαν τα ρομπότ ώστε να αναπτύσσουν τη δική τους γλώσσα

Ένα πιο περίπλοκο περιβάλλον και μια μεγαλύτερη ελευθερία κινήσεων, θα μπορούσε να επιτρέψει στα ρομπότ να αναπτύξουν μια εκφραστική γλώσσα που να περιέχει περίπλοκες έννοιες

Ερευνητές του εργαστηρίου τεχνητής νοημοσύνης OpenAI, του ιδρυτή της Tesla, Έλον Μασκ, έμαθαν ρομποτικούς πράκτορες (robotic agents) πώς να δημιουργήσουν την δική τους γλώσσα ώστε να επικοινωνούν επιτυχώς μεταξύ τους και να ολοκληρώνουν συγκεκριμένες αποστολές, μέσα σε ένα περιβάλλον δύο διαστάσεων.

Μελλοντικά οι ειδικοί προβλέπουν ότι η νέα ρομπο-γλώσσα ίσως γίνει ακόμα πιο περίπλοκη, γεγονός που θα μπορούσε να οδηγήσει στην ανάγκη ρομποτικών μεταφραστών. 

Στο πλαίσιο του πειράματός τους, οι ερευνητές έβαλαν τα ρομπότ σε έναν απλό δισδιάστατο κόσμο. Τους προσέφεραν τη δυνατότητα να επικοινωνούν μεταξύ τους και τους έθεσαν στόχους τους οποίους καλούνταν να εκπληρώσουν μέσω της επικοινωνίας τους. Κάθε φορά που ολοκλήρωναν μια αποστολή, λάμβαναν μια μορφή ανταμοιβής.

«Εκπαιδεύσαμε τα ρομπότ μέσω της τεχνικής της ενισχυτικής μάθησης και λόγω του προσεκτικού σχεδιασμού του πειράματος, εκείνα κατάφεραν να αναπτύξουν μια κοινή γλώσσα μεταξύ τους ώστε να επιτυγχάνουν τους στόχους τους» εξηγούν οι ερευνητές.

Με την πάροδο του χρόνου, τα ρομπότ αναμένεται να διευρύνουν το λεξιλόγιό τους πράγμα που θα τους επιτρέπει σταδιακά να φτιάχνουν προτάσεις, μεταβιβάζοντας έτσι με μεγαλύτερη ευκολία ιδέες μεταξύ τους.

«Σκεφτόμαστε ότι αν σιγά-σιγά αυξήσουμε την περιπλοκότητα του περιβάλλοντός τους όπως και το εύρος των επιτρεπόμενων πράξεών τους, τότε θα μπορούσε να είναι δυνατή η ανάπτυξη μιας εκφραστικής ρομποτικής γλώσσας που να περιέχει έννοιες πέρα από τα βασικά ρήματα και ουσιαστικά που αναπτύχθηκαν σε πρώτη φάση» καταλήγουν οι ειδικοί.

Πηγή: tovima.gr

Τα χρώματα των διαβατηρίων ανά τον κόσμο


Τέσσερα βασικά χρώματα υπάρχουν στα διαβατήρια, σε όλο τον κόσμο. 

Κάθε χώρα έχει τους δικούς της λόγους για την επιλογή του συγκεκριμένου χρώματος στο εξώφυλλο. 

Κόκκινα διαβατήρια


Αυτό είναι το πιο κοινό χρώμα. 

Τα διαβατήρια με κόκκινο εξώφυλλο συχνά επιλέγονται από χώρες με παλαιότερο ή τρέχον κομμουνιστικό σύστημα. 

Οι πολίτες της Σλοβενίας, της Κίνας, της Σερβίας, της Ρωσίας, της Λετονίας, της Ρουμανίας, της Πολωνίας και της Γεωργίας έχουν κόκκινα διαβατήρια. 

Οι χώρες-μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης, με εξαίρεση την Κροατία, χρησιμοποιούν επίσης διαβατήρια σε χρώματα μπορντό και άλλων αποχρώσεων του κόκκινου. 

Οι χώρες που ενδιαφέρονται να ενταχθούν στην ΕΕ, όπως η Τουρκία, η ΠΓΔΜ και η Αλβανία, άλλαξαν το χρώμα των διαβατηρίων τους σε κόκκινο πριν από λίγα χρόνια. 

Η Κοινότητα Εθνών των Άνδεων (η Βολιβία, η Κολομβία, το Εκουαδόρ και το Περού), έχει επίσης διαβατήρια σε μπορντό χρώμα.

Μπλε διαβατήρια


Αυτό είναι το επόμενο πιο κοινό χρώμα. 

Το μπλε εξώφυλλο συμβολίζει τον «νέο κόσμο». 15 χώρες της Καραϊβικής έχουν μπλε διαβατήρια. 

Εντός του μπλοκ των χωρών της Νότιας Αμερικής, το μπλε εξώφυλλο στο διαβατήριο συμβολίζει τη σύνδεση με το συνδικάτο Mercosur. 

Αυτό περιλαμβάνει τη Βραζιλία, την Αργεντινή και την Παραγουάη. 

Η Βενεζουέλα είναι η εξαίρεση εδώ: ανήκει επίσης στο συνδικάτο, αλλά οι πολίτες της έχουν κόκκινα διαβατήρια. 

Τα διαβατήρια των πολιτών των ΗΠΑ άλλαξαν σε μπλε, μόνο το 1976.

Εκκλησία μετατρέπεται σε μπαρ μετά την κυριακάτικη λειτουργία


Στο Brielen, ένα μικρό βελγικό χωριό μόλις 700 κατοίκων, ήταν συνηθισμένο μετά την κυριακάτικη λειτουργία να πίνουν όλοι μια μπύρα και να συζητάνε διάφορα θέματα. 

Ωστόσο, όταν και το τελευταίο μπαρ στο χωριό έκλεισε όλοι στενοχωρήθηκαν και προβληματίστηκαν μέχρι που ο ιερέας της εκκλησίας έδωσε τη λύση: 

Κάθε Κυριακή μετά τη λειτουργία η εκκλησία μετατρέπεται σε μπαρ και προσφέρει την αγαπημένη μπύρα σε όλους.


Μερικοί λένε ότι το αλκοόλ είναι το ποτό του διαβόλου, αλλά η προτεσταντική εκκλησία στο Brielen την χρησιμοποιεί για να είναι οι ενορίτες ευτυχισμένοι και να έρθουν περισσότεροι άνθρωποι πιο κοντά στον Θεό. 

Όταν το μπαρ έκλεισε οι πιο πολλοί πήγαιναν σε γειτονικά χωριά και έχαναν τις παρέες τους, έτσι ο ιερέας θέλησε να τους κρατήσει όλους στο χωριό, κάνοντας κάτι καλό για το ποίμνιό του. 

Αφού ζήτησε την άδεια των τοπικών αρχών, ανακοίνωσε ότι κάθε Κυριακή, μετά τη λειτουργία, όλοι είναι ευπρόσδεκτοι να χρησιμοποιήσουν την εκκλησία ως μπαρ και να πίνουν όση μπύρα θέλουν. 

Το μόνο που πρέπει να κάνουν είναι να έχουν παρακολουθήσει τη λειτουργία για να έχουν την “άδεια” στη συνέχεια να πιουν την μπύρα τους στον ίδιο χώρο.

Πηγή: perierga.gr

Τρίτη, 14 Μαρτίου 2017

Στα δάση της Κίνας κρύβεται μία από τις πιο σπάνιες γάτες στον κόσμο!


Σε μία σειρά από βίντεο που καταγράφηκαν πρόσφατα στην προστατευόμενη περιοχή Gaoligong Mountain National Nature Reserve στη Yunnan της Κίνας συνελήφθη στο φακό ένα σπάνιο θηλαστικό να περιπλανιέται μέσα στο δάσος. 

«Αυτό δεν είναι το μοναδικό βίντεο στο οποίο έχει καταγραφεί μία μαρμάρινη γάτα αλλά παρ’ όλα αυτά είναι συναρπαστικό για όποιον θέλει να το παρακολουθήσει» λέει στο National Geographic ο Τζιμ Σάντερσον, υπεύθυνος προγράμματος για τη διατήρηση της άγριας ζωής από το Τέξας. 

Kαι αυτό γιατί η μυστηριώδης γάτα της νοτιοανατολικής Ασίας θεωρείται ως ένα από τα λιγότερο κατανοητά είδη αγριόγατων στον κόσμο.


Το μόνο που είναι γνωστό για τη “μαρμάρινη” γάτα είναι ότι προέρχεται από ένα είδος θηλαστικού που συναντάται στην Ταϊλάνδη. 

Στα νέα βίντεο η γάτα φαίνεται να διατηρεί μια εξαιρετική ισορροπία στα δέντρα, χρησιμοποιώντας τη χαρακτηριστική φουντωτή της ουρά. 

Μάλιστα, μπορεί να γυρίσει τα πόδια της προς τα πίσω, μια ικανότητα που την καθιστά ακόμη πιο ευλύγιστη και ευέλικτη πάνω στα δέντρα. 

Για τις διατροφικές συνήθειες του συγκεκριμένου είδους γάτα λίγα είναι γνωστά. Ωστόσο αυτό που οι εικάζουν οι ειδικοί είναι ότι τρέφεται με νυχτερίδες.


Πηγή: perierga.gr

Πούλησε στο eΒay χαρτονόμισμα των 5 λιρών έναντι 60.100 λιρών!


Τον γύρο του διαδικτύου κάνει η απίστευτη είδηση ότι ένα χαρτονόμισα ονομαστικής αξίας μόλις πέντε βρετανικών λιρών πουλήθηκε online μέσω eΒay έναντι ποσού που ξεπερνά τις 60.000 λίρες.


Και αν αναρωτιέστε πώς μπορεί να συνέβη κάτι τέτοιο, η απάντηση είναι απλή! 

Όλα έγιναν εξαιτίας του σειριακού αριθμού του, που το καθιστά εξαιρετικά σπάνιο. 

Ο αριθμός ξεκινά με τα ψηφία ΑΑ01 και στη συνέχεια ακολουθούν μόνο 4αρια, γεγονός που προσθέτει περισσότερα μπόνους στην αξία του. 

Σύμφωνα με τη Daily Mirror, το εν λόγω χαρτονόμισμα- με σειριακό αριθμό ΑΑ01444444 «έπιασε» 60.100 λίρες στο e-bay, ενώ το διεκδίκησαν 21 αγοραστές.

Πηγή: perierga.gr

Παρασκευή, 10 Μαρτίου 2017

Η μεγαλύτερη πόλη που δεν χτίστηκε ποτέ!


Στην έρημο Μοχάβε της Καλιφόρνιας θα συναντήσει κανείς την California City ή για να ακριβολογούμε τα σχέδια μια πολύ μεγάλης πόλης που όμως δεν χτίστηκε ποτέ! 

Πρόκειται για ένα φιλόδοξο σχέδιο που δεν ολοκληρώθηκε ποτέ. 

 Αυτό που θα συναντήσει κάποιος είναι ένα τεράστιο δίκτυο δρόμων με διευθύνσεις, όρια ταχύτητας ακόμα και οδηγίες μέσω GPS. Ωστόσο, λείπει κάτι ακόμη πιο βασικό: Δεν υπάρχουν σπίτια!


Η κατασκευή της California City ξεκίνησε το 1960 σε μία έκταση μεγαλύτερη από 500 τετραγωνικά χιλιόμετρα με στόχο να γίνει μεγάλη σαν το Λος Άντζελες ή και ακόμη μεγαλύτερη! 

Ήταν ένα σχέδιο του Nathan Mendelson, που ασχολούνταν με το real estate, ο οποίο αγόρασε μια έκταση 330.000 στρεμμάτων και προχώρησε στον πλήρη σχεδιασμό της πόλης. 

Έτσι δημιουργήθηκαν όχι μόνο όλοι οι δρόμοι αλά και ολοκληρωμένο δίκτυο ύδρευσης. 

Στο κέντρο της σχεδιαζόμενης πόλης θα δέσποζε ένα πάρκο 650 στρεμμάτων.


Σκοπός του Mendelson ήταν να πουλήσει οικόπεδα στην πόλη και πράγματι κατάφερε να πουλήσει δεκάδες χιλιάδες κατοικίες στα σχέδια. Ωστόσο, η συνέχεια δεν ήταν η αναμενόμενη. 

Οι περισσότεροι από τους αγοραστές δεν προχώρησαν στην οικοδόμηση των κατοικιών. Μέχρι τα τέλη της δεκαετίας του ’70 ο πληθυσμός της πόλης δεν ξεπερνούσε τους 7000 κατοίκους.


Η έλλειψη επαρκών ποσοτήτων νερού στάθηκε ανυπέρβλητο εμπόδιο στην ανάπτυξη της πόλης. 

Σήμερα περίπου 14000 κάτοικοι ζουν στην California City, γύρω από την περιοχή που θα ήταν το υποτιθέμενο μεγάλο πάρκο του κέντρου, στοιχείο που την στη θέση 320 στην κατάταξη με τις μεγαλύτερες σε πληθυσμό πόλεις της πολιτείας. 

Σάββατο, 4 Μαρτίου 2017

Ο ψηλότερος κάθετος λαβύρινθος στον κόσμο φωτίστηκε με LEDs!


Το Ντουμπάι είναι γνωστό για την εξωφρενική αρχιτεκτονική του, αλλά αυτό είναι κάτι που δεν έχουμε ξαναδεί. 

Ολοκληρώθηκε το 2011, ένας λαβύρινθος στην πρόσοψη ενός ουρανοξύστη, ο ψηλότερος κάθετος λαβύρινθος στον κόσμο σύμφωνα με το Guinness.


Ο ουρανοξύστης των 56 ορόφων ύψους περίπου 250 μέτρων έχει κατοικίες και γραφεία και συμπληρώθηκε με τον λαβύρινθο που δημιούργησε ο σχεδιαστής Adrian Fisher. 

Μάλιστα, η κατασκευή συμπληρώθηκε με χιλιάδες φώτα LED, τονίζοντας τη μορφή του λαβυρίνθου. 

Χιλιάδες LED λωρίδες τοποθετήθηκαν κατά μήκος της πρόσοψης, μπροστά και πίσω, καθιστώντας το κτήριο μοναδικό. 

Όλο το βράδυ τα φώτα αναβοσβήνουν και αλλάζουν χρώμα, δίνοντας περισσότερη ένταση στη φανταστική αρχιτεκτονική.





Πηγή: perierga.gr