Σάββατο, 12 Νοεμβρίου 2016

Οι Άλπεις ψηλώνουν 1-2 χιλιοστά κάθε χρόνο!


Οι ‘Αλπεις συνεχίζουν να ψηλώνουν κατά περίπου ένα έως δύο χιλιοστά κάθε χρόνο, ενώ ολόκληρη η Αυστραλία εμφανίζει εποχικές μετακινήσεις τους χειμώνες και τα καλοκαίρια, μετακινούμενη αριστερά-δεξιά κατά δύο έως τρία χιλιοστά, σύμφωνα με δύο νέες επιστημονικές μελέτες. 

Όταν πριν περίπου 18.000 χρόνια έλιωσαν οι μεγάλοι παγετώνες που σκέπαζαν ένα μεγάλο μέρος της Γης και η τελευταία «ξαλάφρωσε» από το βάρος τους, άρχισε να ανυψώνεται αργά. 

Μια διεθνής επιστημονική ομάδα, με επικεφαλής τον Γιούργκεν Μέι του γερμανικού Πανεπιστημίου του Πότσνταμ, που έκανε τη σχετική δημοσίευση στο περιοδικό «Nature Communications», υπολόγισε ότι η οροσειρά των ‘Αλπεων συνεχίζει ακόμη να ψηλώνει γι’ αυτόν τον λόγο.


Από την άλλη πλευρά του πλανήτη, η Αυστραλία μετακινείται πέρα-δώθε εξαιτίας μεταβολών στο κέντρο της μάζας της Γης. 

Το κέντρο αυτό, που βρίσκεται στο επίκεντρο του λιωμένου μεταλλικού πυρήνα του πλανήτη μας, σε βάθος περίπου 6.000 χιλιομέτρων, μετακινείται περιοδικά κατά μερικά χιλιοστά καθώς, λόγω της αλλαγής των εποχών, αλλάζει η κατανομή των υδάτων της Γης λόγω μετατόπισης των βροχοπτώσεων. 

Αυτό έχει ως συνέπεια η μικρότερη ήπειρος, η Αυστραλία, τα καλοκαίρια να μετακινείται νοτιοδυτικά κατά ένα χιλιοστό, ενώ ταυτόχρονα η νοτιοδυτική πλευρά της βυθίζεται κατά τα δύο έως τρία χιλιοστά. 

Την ίδια στιγμή, η νοτιοανατολική πλευρά της ηπείρου ανυψώνεται κατά δύο έως τρία χιλιοστά, όπως συμβαίνει σε ένα καράβι, όταν η πλώρη χαμηλώνει και η πρύμνη σηκώνεται.

Το αντίθετο ακριβώς συμβαίνει στη διάρκεια κάθε χειμώνα, όταν η Αυστραλία μετακινείται προς τα νοτιοανατολικά, ενώ η νοτιοανατολική πλευρά της βουλιάζει ελαφρά και η νοτιοδυτική ανυψώνεται. 

Αυτές οι μετακινήσεις δεν γίνονται αντιληπτές από τους κατοίκους, αλλά τις «πιάνουν» οι δορυφόροι παρατήρησης, όπως ανέφεραν οι ερευνητές, με επικεφαλής τον καθηγητή Σιν-Τσαν Ηαν του αυστραλιανού Πανεπιστημίου του Νιούκαστλ της Νέας Νότιας Ουαλίας, που έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο περιοδικό γεωφυσικής «Journal of Geophysical Research: Solid Earth» της Αμερικανικής Γεωφυσικής Ένωσης.

Πηγή: protothema.gr

Γιατί δε λιώνουν τα ιγκλού;


Το ιγκλού είναι η προσωρινή κατοικία των Εσκιμώων το χειμώνα (ιγκλού στη γλώσσα των Ινουίτ σημαίνει σπίτι). 

Αποτελεί μοναδικό τρόπο για να κτίσει ο άνθρωπος τη φωλιά του κάτω απο τις χειρότερες δυνατές συνθήκες.


Παρ’ όλο που οι περισσότεροι Εσκιμώοι μένουν πλέον σε σπίτια από πέτρες ή ξύλα, συνηθίζουν ακόμη να κατασκευάζουν ιγκλού, ειδικά όταν ταξιδεύουν. 

Ορθογώνια κομμάτια παγωμένου χιονιού τοποθετούνται κυκλικά, ώστε η κατασκευή να συγκλίνει και να σχηματίζεται τελικά ένας τέλειος θόλος. 

Οι σχισμές και τα όποια σημεία επαφής γεμίζονται με χιόνι. Τότε οι Εσκιμώοι ανάβουν μια λάμπα που καίει λίπος φάλαινας, ώστε να αναδίδει πολλή θερμότητα.

Άλλωστε πρέπει να ληφθεί υπόψιν ότι για να ζεσταθεί ο περιορισμένος εσωτερικός χώρος και για να δημιουργηθεί ένα άνετο κλίμα, είναι αρκετή ακόμα και η ελάχιστη ποσότητα ζέστης: αρκεί, δηλ., η παρουσία δύο ατόμων που μπορούν να κλείσουν την πόρτα με ένα κομμάτι πάγου και να κάνουν το ιγκλού αεροστεγές. 

Το χιόνι αρχίζει να λιώνει, όμως επειδή η οροφή του θόλου είναι καμπύλη δεν στάζει. Αντιθέτως τα κομμάτια του χιονιού εμποτίζονται με υγρασία.

Τότε οι Εσκιμώοι ανοίγουν την πόρτα και ο ψυχρός αέρας μεταμορφώνει το ιγκλού σε ένα συμπαγές και ανθεκτικό καταφύγιο, που λιώνει μόνο με το τέλος του χειμώνα. 

Άλλωστε να επισημάνουμε , ότι οι πολικοί άνεμοι πνέουν με θερμοκρασία -50 βαθμούς κελσίου και έτσι το εξωτερικό τοίχωμα του πάγου παραμένει παγωμένο.

Πρέπει να σημειώσουμε επίσης ότι το χιόνι, όσο και αν φαίνεται παράδοξο είναι κακός αγωγός της θερμότητας και του κρύου. 

Για αυτόν τον λόγο τα ιγκλού θερμαίνονται εύκολα και τους προφυλάσσουν από το κρύο. 

Αντίθετα ο πάγος είναι πολύ καλός αγωγός και όταν με τον καιρό το χιόνι μετατρέπεται σε πάγο, εγκαταλείπουν τα ιγκλού τους.

Πηγή: perierga.gr